consacracion

Occitan

Etimologia

Del latin consecratio.

Prononciacion

lengadocian, gascon /konsakɾaˈsju/, /konsakɾaˈsju/

provençau /kõⁿsakʀaˈsjũⁿ/, /kõⁿsakʀaˈsjũⁿ/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
consacracion	consacracions
[konsakɾaˈsju]	[konsakɾaˈsjus]

consacracion femenin

1. Accion de consacrar.
   1. (religion) Accion per la qual un prèire de la Glèisa consacra quand celèvra la messa.
2. (per extension) Accion de sanccionar, de far venir perenne.

Traduccions

alemand: Weihe (de), Einweihung (de), Konsekration (de) (catolocisme) anglés: consecration (en), dedication (en) basc: catalan: consagració (ca)

espanhòl: consagración (es) francés: consécration (fr) italian: consacrazione (it) portugués: consagração (pt)