sancion

Occitan

Etimologia

De l’latin sanctio, de sancire, « establir una lei ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /sanˈsju/, /sanˈsju/

provençau /sãⁿˈsjũⁿ/, /sãⁿˈsjũⁿ/

Sillabas

san | cion (2)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sancion	sancions
[sanˈsju]	[sanˈsjus]

sancion femenin

1. Acte per lo qual un sobeiran, un cap del poder executiu dona a una lei l’aprobacion, la confirmacion que la fa executòria.
2. Acte d'una autoritat sus una situacion legala.
3. (Per extension) Aprobacion que se dona a quicòm.
4. Castig o prima prevists per assegurar l’execucion d’una lei.

Variantas dialectalas

• sanccion

Parents

• sancionar

Traduccions

alemand : Sanktion (de) anglés : sanction (en) basc : zigorra (eu) catalan : sanció (ca)

espanhòl : sanción (es) francés : sanction (fr) italian : sanzione (it) portugués : sanção (pt)