saurra

Occitan

Etimologia

Del latin sabŭrra.

Prononciacion

/ˈsawro̞/, /ˈsawro̞/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
saurra	saurras
[ˈsawro̞]	[ˈsawro̞s]

saurra femenin

1. Fanga mòla mesclada de sabla.
2. Sabla.
3. Sacs de sabla utilizats coma lèst.

Variantas dialectalas

• sorra

Derivats

• asaurrar
• ensaurrar
• saurrar
• saurraire
• saurral

Traduccions

abenaqui de l'oèst: nagako (abe) inanimat alemand: Sand (de) masculin anglés: sand (en) catalan: sorra (ca) espanhòl: arena (es) femenin esperanto: sablo (eo) francés: sable (fr) masculin istriòt: sabion (ist) masculin, sabia (ist) femenin

italian: sabbia (it) femenin, rena (it) femenin neerlandés: zand (nl) ngan'gi: menyirr (nam) ongrés: homok (hu) polonés: piasek (pl) portugués: areia (pt) femenin romanés: nisip (ro) neutre turc: kum (tr)

Forma de vèrb

saurra

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu saurrar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu saurrar