solelhada
Occitan
Etimologia
- De solelh
Prononciacion
- lengadocian, gascon /suleʎaˈðo̞/
- provençau /sulejaˈdə/
Sillabas
so|le|lha|da
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| solelhada | solelhadas |
| [suleʎaˈðo̞] | [suleʎaˈðo̞s] |
solelhada masculin
- Traucada subita del solelh dins un cèl nívol.
- Mas, dins la canda solelhada,
- l'ausèl cantava a la fenèstra abadalhada.
- Lo libre dels ausèls, Antonin Perbòsc, 1924.
- Cremadura provocada per una exposicion al solelh.
- Dimenche. ( Penche, sate, pasta, vendres, cendres, jòus, buòu, mècres, lebre, març, lard, luns, fum, tòu) la solelhada m'a rabinat la peu, e dins l'ensèm me senti fresc coma un lachuga bolida, decidi de me repausar, coma l'Autre. Ont'a passat ma planeta?, Florian Vernet, 1995.
- Malaise provocat per una exposicion al solelh.
Sinonims
Traucada del solelh
Malaise provocat pel solelh
Cremadura provocada pel solelh
Traduccions
| traucada del solelh | |
|---|---|
|
| |
| insolacion | |
|---|---|
| |
Forma d'adjectiu
solelhada
- femenin singular de solelhat
Forma de vèrb
solelhada
- participi passat al femenin singular de solelhar