solitària

Occitan

Etimologia

Del latin solitarius.

Prononciacion

lengadocian /suli'taɾio̞/, /suli'taɾio̞/, provençau /suli'taʀiɘ/, /suli'taʀiɘ/

Sillabas

so|li|ta|ria

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
solitària	solitàrias
[suli'taɾio̞]	[suli'taɾio̞]

solitari masculin, (equivalent masculin: solitari)

1. (religion) Anacorèta o monja que viu dins la solitud.
2. (per extension) Quina que siá persona que viu dins la solitud, que viu fòrça retirada.

Forma d'adjectiu

solitària

1. femenin singular de solitari