somptuari

Occitan

Etimologia

Del latin sumptuarius « despensièr », « relatiu a la depensa ».

Prononciacion

/sumptyˈaɾi/, /sumptyˈaɾi/, provençau /sumptyˈaʀi/, /sumptyˈaʀi/

Sillabas

som|ptu|a|ri

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	somptuari	somptuaris
	[sumptyˈaɾi]	[sumptyˈaɾis]
Femenin	somptuària	somptuàrias
	[sumptyˈaɾio̞]	[sumptyˈaɾio̞s]

Declinason
Dialècte : provençau
	Singular	Plural
Masculin	somptuari	somptuaris
	[sumptyˈaʀi]	[sumptyˈaʀis]
Femenin	somptuària	somptuàrias
	[sumptyˈaʀio̞]	[sumptyˈaʀio̞s]

somptuari

1. Qu'es d’una granda riquesa, d'una magnificéncia brava, en parlant de las causas mas tanben de las gents.

Derivats

• somptuosament
• somptuositat

Parents

• somptuós

Traduccions

alemand: üppig (de) anglés: sumptuous (en) basc: khario (eu) catalan: sumptuós (ca)

espanhòl: suntuoso (es) italian: sontuoso (it) francés: somptuaire (fr) portugués: sumptuoso (pt)