subornador
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin subornator
Prononciacion
- lengadocian, gascon /syβuɾnaˈðu/
- provençau /sybuʀnaˈdu/
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | subornador | subornadors |
| [syβuɾnaˈðu] | [syβuɾnaˈðus] | |
| Femenin | subornadora | subornadoras |
| [syβuɾnaˈðuɾo̞] | [syβuɾnaˈðuɾo̞s] | |
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | subornador | subornadors |
| [syβuɾnaˈðu] | [syβuɾnaˈðus] | |
| Femenin | subornairitz | subornairises |
| [syβuɾnajˈɾit͡s] | [syβuɾnajˈɾizes] | |
subornador
- Que subòrna.
Variantas dialectalas
Parents
Sinonims
Traduccions
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| subornador | subornadors |
| [syβuɾnaˈðu] | [syβuɾnaˈðus] |
subornador masculin, (femenin: subornadora, subornairitz)
- Aquel que subòrna.
Traduccions
Catalan
Etimologia
- Del latin subornator
Prononciacion
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | subornador | subornadores |
| Femenin | subornadora | subornadoras |
subornador
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| subornador | subornadors |
subornador masculin, (femenin: subornadora)
Portugués
Etimologia
- Del latin subornator
Prononciacion
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | subornador | subornadores |
| Femenin | subornadora | subornadoras |
subornador
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| subornador | subornadores |
subornador masculin, (femenin: subornadora)