subornacion

Occitan

Etimologia

Del latin subornatio.

Prononciacion

lengadocian, gascon /syβuɾnaˈsju/, /syβuɾnaˈsju/

provençau /sybuʀnaˈjũⁿ/, /sybuʀnaˈjũⁿ/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
subornacion	subornacions
[syβuɾnaˈsju]	[syβuɾnaˈsjus]

subornacion femenin

1. Accion d'incitar qualqu’un a far quicòm contra son dever.

Parents

• subornable
• subornador / subornaire
• subornar

Traduccions

alemand: Bestechung (de) anglés: subornation (en), bribery (en), bribing (en) basc: catalan: subornació (ca), suborno (ca)

espanhòl: soborno (es) francés: subornation (fr) italian: subornazione (it) portugués: subornação (pt), suborno (pt)