tèrç
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del latin tertius.
Prononciacion
/ˈtɛɾs/, provençau /ˈtɛʀs/ França (Bearn) : escotar « tèrç »
Adjectiu numeral
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | tèrç | tèrces |
| [ˈtɛɾs] | [ˈtɛɾses] | |
| Femenin | tèrça | tèrças |
| [ˈtɛɾso̞] | [ˈtɛɾso̞s] | |
tèrç
Traduccions
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| tèrç | tèrces |
| [ˈtɛɾs] | [ˈtɛɾses] |
tèrç masculin,
- (matematicas) Partida d’una unitat qu'es divisada en tres partidas egalas ; resultat de la division per tres: 1/3.
- Tresena persona o situacion. (Equivalent femenin: tèrça)
- (per extension) Persona estrangièra a un afar. (Equivalent femenin: tèrça)
- (ellipsi) (istòria de França) Lo tèrç estat.