tròt

Veire tanben : trot

Occitan

Etimologia

De trotar, del francic *trôton « trepar ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈtɾɔt/, /ˈtɾɔt/

provençau /ˈtʀɔ/, /ˈtʀɔ/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
tròt	tròts
[tɾɔt]	[tɾɔts]

tròt masculin

1. Correguda regulara d'un caval mens rapida que lo galaup.

Mots aparentats

• tròta
• trotar
• trotejar
• trotineta

Traduccions

alemand: Trab (de) altai: јелиш (alt) basc: trosta (eu) anglés: trot (en) catalan: trot (ca)

espanhòl: trote (es) francés: trot (fr) italian: trotto (it) portugués: trote (pt) rus: рысь (ru)