trucha

Una trucha

Occitan

Etimologia

Del gallés tructa.

Prononciacion

/ˈtryt͡so/, /ˈtryt͡so/

Sillabas

tru | cha (2)

Nom comun

Declinason
Dialècte : naut lemosin
Singular	Plural
trucha	truchas
[ˈtryt͡so]	[ˈtryt͡saː]

trucha femenin

1. Ict. Divèrsas espècias de peisses d'aiga doça de la familha dels salmonids.

Variantas dialectalas

• troita
• trocha
• trueita (gascon)
• tròcta (gascon)
• tròcha (gascon)
• traueta (gascon)

Traduccions

alemand: Forelle (de) femenin anglés: trout (en) catalan: truita (ca) femenin

espanhòl: trucha (es) femenin francés: truite (fr) femenin italian: trota (it) femenin romanch: sutsilvan : truta (rm) femenin

Espanhòl

Etimologia

Del gallés tructa.

Prononciacion

/ˈtɾut͡ʃa/, /ˈtɾut͡ʃa/

Espanha (Vila-real) : escotar « trucha »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
trucha	truchas
[ˈtɾut͡ʃa]	[ˈtɾut͡ʃas]

trucha femenin

1. Trocha.

Francés

Prononciacion

/tʁy.ʃa/, /tʁy.ʃa/

Forma de vèrb

trucha

1. tresena persona del singular al passat simple de trucher.