veterana

Occitan

Etimologia

Del latin veteranus « vièlh, ancian, veteran », de vetus, veteris « vièlh »

Prononciacion

lengasocian, gascon /beteˈɾano̞/, /beteˈɾano̞/, provença /veteˈʀanə/, /veteˈʀanə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
veterana	veteranas
[beteˈɾano̞]	[beteˈɾano̞s]

veterana femenin, (equivalent masculin: veteran)

1. (militar) Anciana soldata.
2. Decana, vièlha d’un grop, d’una assemblada.
3. Anciana dins son domèni, sa profession, son espòrt, ...

Traduccions

alemand: Veteran (de) anglés: veteran (en) basc: catalan: veterana (ca)

espanhòl: veterana (es) francés: vétérane (fr) italian: veterana (it) portugués: veterana (pt)

Forma d'adjectiu

veterana

1. Femenin singular de veteran.

Catalan

Etimologia

Del latin veteranus « vièlh, ancian, veteran », de vetus, veteris « vièlh »

Prononciacion

[?]

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
veterana	veteranes

veterana femenin

1. veterana ^(oc)

Adjectiu

veterana

1. Femenin singular de veterá.

Espanhòl

Etimologia

Del latin veteranus « vièlh, ancian, veteran », de vetus, veteris « vièlh »

Prononciacion

[?]

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
veterana	veteranas

veterana femenin

1. veterana ^(oc)

Adjectiu

veterana

1. Femenin singular de veterano.

Italian

Etimologia

Del latin veteranus « vièlh, ancian, veteran », de vetus, veteris « vièlh »

Prononciacion

[?]

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
veterana	veterane

veterana femenin

1. veterana ^(oc)

Adjectiu

veterana

1. Femenin singular de veterano.

Portugués

Etimologia

Del latin veteranus « vièlh, ancian, veteran », de vetus, veteris « vièlh »

Prononciacion

Porugal /vɨtɨˈɾɐnɐ/, /vɨtɨˈɾɐnɐ/; Brasil /veteˈɾɐ̃nɐ/, /veteˈɾɐ̃nɐ/, /veteˈɾənə/, /veteˈɾənə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
veterana	veteranas

veterana femenin

1. veterana ^(oc)

Adjectiu

veterana

1. Femenin singular de veterano.