veteran
Occitan
Etimologia
Del latin veteranus « vièlh, ancian, veteran », de vetus, veteris « vièlh »
Prononciacion
- lengasocian, gascon /beteˈɾa/
- provença /veteˈʀãⁿ/
- França (Bearn) : escotar « veteran »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| veteran | veterans |
| [beteˈɾa] | [beteˈɾas] |
veteran masculin, (femenin: veterana)
- (militar) Ancian soldat.
- Un jorn après dinnar, un grapalhàs, veteran de la Marcha Longa, me prepausèt de vistalhar un temple taoïsta, emplaçat sus una montanheta prèpa de la vila. «Memòris», (Ferran Delèris), 1999
- (Antiquitat romana) Soldat qu'aviá obtengut son comjat après aver servit longtemps.
- Decan, vièlh d’un grop, d’una assemblada.
- Ancian dins son domèni, sa profession, son espòrt, ...
- Aquel ser, los mai pichonets e los indisciplinats mai coneguts son ajudats pels veterans o reputats mai rasonables requistes d'ofici, de los acompanhar. «Dels camins bartassièrs», (Marcèu Esquieu), 2002
Traduccions
|
|
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | veteran | veterans |
| [beteˈɾa] | [beteˈɾas] | |
| Femenin | veterana | veteranas |
| [beteˈɾano̞] | [beteˈɾano̞s] | |
veteran
- Qu'a de qualitats de veteran, qu'es al respècte dels veterans.
Anglés
Etimologia
Del latin veteranus « vièlh, ancian, veteran », de vetus, veteris « vièlh »
Prononciacion
- RU /ˈvɛtəɹən/, /ˈvɛtɹən/
- EUA /ˈvɛt̬əɹən/, /ˈvɛɾəɹən/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| veteran | veterans |
veteran
Adjectiu
veteran