vexador

Occitan

Etimologia

Del latin vexator.

Prononciacion

lengadocian /bet͡saˈðu/, /bet͡saˈðu/

gascon /beksaˈðu/, /beksaˈðu/

provençau /veksaˈdu/, /veksaˈdu/

Sillabas

vex|a|dor

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	vexador	vexadors
	[bet͡saˈðu]	[bet͡saˈðus]
Femenin	vexairitz	vexairises
	[bet͡sajˈɾit͡s]	[bet͡sajˈɾizes]

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	vexador	vexadors
	[bet͡saˈðu]	[bet͡saˈðus]
Femenin	vexadoira	vexadoiras
	[bet͡saˈðujɾo̞]	[bet͡saˈðujɾo̞s]

vexador

1. Se ditz d'una persona que fa de pena ; que vèxa.
2. Vexatòri.

Traduccions

alemand: belästigend (de), bedrückend (de) anglés: vexatious (en) basc: catalan: vexador (ca)

espanhòl: vejador (es) francés: vexateur (fr) italian: vessatore (it) portugués: vexador (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
vexador	vexadors
[bet͡saˈðu]	[bet͡saˈðus]

vexador masculin

1. Lo que fa de pena ; que vèxa.

Catalan

Etimologia

Del latin vexator.

Prononciacion

/bəksəˌðo/, /bəksəˌðo/

Sillabas

vex|a|dor

Nom comun e adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	vexador	vexadors
Femenin	vexadora	vexadoras

vexador masculin

1. vexador ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin vexator.

Prononciacion

[?]

Sillabas

vex|a|dor

Nom comun e adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	vexador	vexadors
Femenin	vexadora	vexadoras

vexador masculin

1. vexador ^(oc)