vigilant

Occitan

Etimologia

Del latin vigilans.

Prononciacion

/βid͡ʒi'lan/, /βid͡ʒi'lan/

Sillabas

vi|gi|lant

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	vigilant	vigilants
	[βid͡ʒi'lan]	[βid͡ʒi'lans]
Femenin	vigilanta	vigilantas
	[βid͡ʒi'lanto̞]	[βid͡ʒi'lanto̞s]

vigilant

1. Atencion que se pòrta amb diligéncia, amb activitat, sus quicòm o sus qualqu’un.

Parents

• vigilància

Traduccions

alemand: aufgeweckt (de), flink (de), frisch (de), gewandt (de), hurtig (de), munter (de), wach (de) anglés: vigilant (en) basc: erne (eu)

catalan: despert (ca), atent (ca), vigilant (ca) espanhòl: alerta (es), atento (es) francés: vigilant (fr) italian: vigile (it) portugués: vigilante (pt)

Anglés

Etimologia

Del latin vigilans.

Prononciacion

/ˈvɪdʒɪlənt/, /ˈvɪdʒɪlənt/

Sillabas

vi|gi|lant

Adjectiu

vigilant (Plural de vigilants)

1. vigilant

Catalan

Etimologia

Del latin vigilans.

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « vigilant »

Prononciacion

Balearic [viʒiˈlant]

Central [biʒiˈlan]

Valencian [vid͡ʒiˈlant]

Sillabas

vi|gi|lant

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	vigilant	vigilants
Femenin	vigilanta	vigilantes

vigilant

1. vigilant

Forma de vèrb

vigilant

1. Participi present de vigilar

Francés

Etimologia

Del latin vigilans.

Prononciacion

/viʒilɑ̃/, /viʒilɑ̃/

Sillabas

vi|gi|lant

Adjectiu

vigilant

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	vigilant	vigilants
	[viʒilɑ]	[viʒilɑ]
Femenin	vigilante	vigilantes
	[viʒilɑt]	[viʒilɑt]

1. vigilant