volontat

Occitan

Etimologia

Del latin voluntas.

Prononciacion

/bulunˈtat/, /bulunˈtat/

França (Bearn) : escotar « volontat »

Sillabas

vo | lon | tat

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
volontat	volontats
[bulunˈtat]	[bulunˈtats]

volontat femenin

1. Fòrça mentala de voler quicòm.

Sinonims

• volença

Variantas dialectalas

• volentat (gascon)

Traduccions

alemand: Wille (de) femenin anglés: will (en) catalan: voluntat (ca) femenin espanhòl: voluntad (es) femenin

francés: volonté (fr) femenin italian: volontà (it) femenin sard: boluntade (sc) femenin