afamar

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin vulgar *affamare.

Prononciacion

[afaˈma]

Sillabas

a | fa | mar

Open book 01.svgVèrb

afamar

  1. Far sofrir de la fam.

Variantas dialectalas

Reviradas

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu afamar
Gerondiu afamant
Participi passat
singular plural
masculin afamat afamats
femenin afamada afamadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present afami
afame[N 1]
afamas afama afamam afamatz afaman
Imperfach afamavi afamavas afamava afamàvem afamàvetz afamavan
Preterit afamèri afamères afamèt afamèrem afamèretz afamèron
Futur afamarai afamaràs afamarà afamarem afamaretz afamaràn
Condicional afamariái afamariás afamariá afamariam afamariatz afamarián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present afame afames afame afamem afametz afamen
Imperfach afamèssi afamèsses afamès
afamèsse
afamèssem afamèssetz afamèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu afama ! afamem ! afamatz !
Negatiu afames pas ! afamem pas ! afametz pas !
Nòtas
  1. Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)

Catalan Flag of Catalonia.svg

Etimologia

Del latin vulgar affamare.

Prononciacion

[əfəˈma] (oriental), [afaˈma] (nòrd-occidental), [afaˈmaɾ] (valencian)

Open book 01.svgVèrb

afamar

  1. Afamar.

Conjugason

Catalan
Infinitiu afamar
Gerondiu afamant
Participi passat
singular plural
masculin afamat afamats
femenin afamada afamades
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
jo tu ell
ella
vostè
nosaltres
nosaltras
nós
vosaltres
vosaltras
vós
ells
ellas
vostès
Present afamo afames afama afamem afameu afamen
Imperfach afamava afamavas afamava afamàvem afamàveu afamaven
Preterit afamí afamares afamà afamàrem afamàreu afamaren
Futur afamaré afamaràs afamarà afamarem afamareu afamaran
Condicional afamaria afamaries afamaria afamaríem afamaríeu afamaríen
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
jo tu ell
ella
vostè
nosaltres
nosaltras
nós
vosaltres
vosaltras
vós
ells
ellas
vostès
Present afami afamis afami afamem afameu afamin
Imperfach afamés afamessis afamés afaméssim afaméssiu afamessin
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
tu vostè nosaltres
nosaltras
nós
vosaltres
vosaltras
vós
vostès
Afirmatiu afama! afami! afamem! afameu! afamin!
Negatiu no afamis! no afami! no afamem! no afameu! no afamin!