agarrir

Occitan

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

/aɣaˈri/, /aɣaˈri/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « agarrir »

Sillabas

a | ga | rrir

Vèrb

agarrir

1. Atacar d'un biais agressiu.

Derivats

• agarrida
• agarriment

Traduccions

catalan: atacar (ca), provocar (ca), assetjar (ca)

francés: attaquer (fr), provoquer (fr), assiéger (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	agarrir
Gerondiu	agarrissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	agarrit			agarrits
femenin	agarrida			agarridas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	agarrissi	agarrisses	agarrís	agarrissèm	agarrissètz	agarrisson
Imperfach	agarrissiái	agarrissiás	agarrissiá	agarrissiam	agarrissiatz	agarrissián
Preterit	agarriguèri	agarriguères	agarriguèt	agarriguèrem	agarriguèretz	agarriguèron
Futur	agarrirai	agarriràs	agarrirà	agarrirem	agarriretz	agarriràn
Condicional	agarririái	agarririás	agarririá	agarririam	agarririatz	agarririán
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	agarrisca	agarriscas	agarrisca	agarriscam	agarriscatz	agarriscan
Imperfach	agarriguèsse	agarriguèsses	agarriguèsse	agarriguèssem	agarriguèssetz	agarriguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	agarrís !	—	agarriscam !	agarrissetz !	—
Negatiu	—	agarriscas pas !	—	agarriscam pas !	agarriscatz pas !	—