analòg

Occitan

Etimologia

Del latin analogus.

Prononciacion

/ana'lɔk/, /ana'lɔk/ França (Bearn) : escotar « analòg »

Sillabas

a|na|lòg

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	analòg	analògs
	[ana'lɔk]	[ana'lɔks]
Femenin	analòga	analògas
	[ana'lɔɣo̞]	[ana'lɔɣo̞s]

analòg

1. Que presenta una analogia amb quicòm mai.
   • Aqueles dos idiòmas son analògs.

Variantas dialectalas

• analògue (gascon)

Parents

• analogic
• analogia

alemand: analog (de) anglés: analogous (en), analogical (en) basc: antzekoa (eu) catalan: anàleg (ca)

espanhòl: análogo (es) francés: analogue (fr) italian: analogo (it) portugués: análogo (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
analòg	analògs
[ana'lɔk]	[ana'lɔks]

analòg masculin (fenenizacion: analòga)

1. Çò que mòstra de trachs comuns amb quicòm mai.

Variantas dialectalas

• analògue (gascon)

alemand: Analog- (de) anglés: analogue (en), analog (en) basc: antzekoa (eu) catalan: analògic (ca)

espanhòl: analogía (es) francés: analogue (fr) italian: analogo (it) portugués: análogo (pt)