anilhar

Occitan

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

/aniˈʎa/, /aniˈʎa/

França (Bearn) : escotar « anilhar »

Sillabas

a | ni | lhar

Vèrb

anilhar

1. Emetre un crit, per un caval.

Variantas dialectalas

• endilhar
• refrenir
• henilhar (gascon)

Traduccions

alemand: wiehern (de) anglés: to neigh (en) cannada: ಕೆನೆ (kn)

catalan: renillar (ca) espanhòl: relinchar (es) francés: hennir (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	anilhar
Gerondiu	anilhant
Participi passat
	singular			plural
masculin	anilhat			anilhats
femenin	anilhada			anilhadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	anilhi anilhe	anilhas	anilha	anilham	anilhatz	anilhan
Imperfach	anilhavi	anilhavas	anilhava	anilhàvem	anilhàvetz	anilhavan
Preterit	anilhèri	anilhères	anilhèt	anilhèrem	anilhèretz	anilhèron
Futur	anilharai	anilharàs	anilharà	anilharem	anilharetz	anilharàn
Condicional	anilhariái	anilhariás	anilhariá	anilhariam	anilhariatz	anilharián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	anilhe	anilhes	anilhe	anilhem	anilhetz	anilhen
Imperfach	anilhèssi	anilhèsses	anilhès anilhèsse	anilhèssem	anilhèssetz	anilhèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	anilha !	—	anilhem !	anilhatz !	—
Negatiu	—	anilhes pas !	—	anilhem pas !	anilhetz pas !	—
Nòtas