annèxe

Occitan

Etimologia

Del latin annexus.

Prononciacion

lengadocian /anˈnɛt͡se/, /anˈnɛt͡se/

gascon /anˈnɛkse/, /anˈnɛkse/

procençau /anˈɛkse/, /anˈɛkse/

Sillabas

an|nè|xe

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	annèxe	annèxes
	[an'nɛt͡se]	[an'nɛt͡ses]
Femenin	annèxa	annèxas
	[an'nɛt͡so̞]	[an'nɛt͡so̞s]

annèxe

1. Qu'es ligat a un element principal.
2. Qu'es segondari, mens important.

Sinonims

• complementari
• segondari

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
annèx	annèxes
[an'nɛt͡se]	[an'nɛt͡ses]

annèxe masculin

1. Çò qu'es ligat a un element principal.
2. (especialament) Ensemble de tèxts o de documents apondut a la fin d’un tèxt o d’un libre.
3. (arquitectura) Bastit qu'es pròche de e que depend d’un autre.

Variantas dialectalas

• annèx
• annèxe

Sinonims

• apond (2)
• dependéncia (1) (3)

Traduccions

alemand: Annektieren (de) anglés: annex (en) catalan: annex (ca) espanhòl: anexo (es)

francés: annexe (fr) italian: annesse (it) polonés: portugués: anexo (pt)

Forma de vèrb

annèxes masculin

1. Primièra persona del singular del present del subjonctiu de annexar.
2. Tresena persona del singular del present del subjonctiu de annexar.