arpar

Occitan

Etimologia

Derivat de arpa.

Prononciacion

/aɾˈpa/, /aɾˈpa/

França (Bearn) : escotar « arpar »

Sillabas

ar | par (2)

Vèrb

arpar vb. tr.

1. Grafinhar d'un còp d'arpa.

Parents

• arpa
• arpada

Traduccions

alemand: kratzen (de) anglés: to claw (en) catalan: arpar (ca)

espanhòl: arañar (es) francés: griffer (fr) italian: graffiare (it)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	arpar
Gerondiu	arpant
Participi passat
	singular			plural
masculin	arpat			arpats
femenin	arpada			arpadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	arpi arpe	arpas	arpa	arpam	arpatz	arpan
Imperfach	arpavi	arpavas	arpava	arpàvem	arpàvetz	arpavan
Preterit	arpèri	arpères	arpèt	arpèrem	arpèretz	arpèron
Futur	arparai	arparàs	arparà	arparem	arparetz	arparàn
Condicional	arpariái	arpariás	arpariá	arpariam	arpariatz	arparián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	arpe	arpes	arpe	arpem	arpetz	arpen
Imperfach	arpèssi	arpèsses	arpès arpèsse	arpèssem	arpèssetz	arpèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	arpa !	—	arpem !	arpatz !	—
Negatiu	—	arpes pas !	—	arpem pas !	arpetz pas !	—
Nòtas