arrestacion

Occitan

Etimologia

De arrestar.

Prononciacion

/arresta'sju/, /arresta'sju/

Sillabas

ar|res|ta|cion

Adjectiu

Declinason
Singular	Plural
arrestacion	arrestacions
[arresta'sju]	[arresta'sjus]

arrestacion femenin

1. (justícia) Accion d’arrestar qualqu’un per l’empresonar.
2. (par extension) Estat de la persona empresonada.
   • Son arrestacion durèt pauc de temps.

Sinonims

• arrestament

Parents

• arrestar
• arrèst

Traduccions

alemand: Arrest (de), Haft (de), Verhaftung (de) anglés: arrest (en) (1, 2), under arrest (en) (1 : en arrestacion), apprehension (en), detention (en), custody (en) basc: atxilotuta (eu)

catalan: arrest (ca) espanhòl: arresto (es), detención (es) francés: arrestation (fr), detention (fr) italian: arresto (it) portugués: prisão (pt), preso (pt)