assuetud

Occitan

Etimologia

Del latin adsuetudo « abitud ».

Prononciacion

/asɥeˈtut/, /asɥeˈtut/

Sillabas

a|ssue|tud

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
assuetud	assuetud
[asɥeˈtut]	[asɥeˈtuts]

assuetud femenin

1. (sens ancian) Abitud, dependéncia.
2. (sens modèrne, especialement, medecina) Dependéncia a una dròga, una activitat o una estructura sociala.

Sinonims

• acostumança
• dependéncia

sens medical

• addiccion