atròç

Occitan

Etimologia

Del latin atrox « qu'a un aire sorn, crudèl, marrit » de ater (« negre »)

Prononciacion

lengadocian, gascon /aˈtɾɔs/, /aˈtɾɔs/

provençau /aˈtʀɔs/, /aˈtʀɔs/

Sillabas

a|tròç

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	atròç	atròces
	[aˈtɾɔs]	[aˈtɾɔses]
Femenin	atròça	atròças
	[aˈtɾɔso̞]	[aˈtɾɔso̞s]

atròç

1. (sens etimologic) Negre, sorn.
   • Fa un temps atròç.
2. Qu'es crudèl, sorn, marrit, en parlant de las personas o de las causas.
3. (per analogia) Qu'es fòrça dolorós al sens fisic o moral.

Sinonims

• afrós
• barbar
• crudèl
• monstruós
• inuman

Parents

• atrocitat

Derivats

• atroçament

Traduccions

alemand: grausam (de) anglés: atrocious (en), grim (en) basc: catalan: atroç (ca)

espanhòl: atroz (es) francés: atroce (fr) italian: atroce (it) portugués: atroz (it)