aurelha

Occitan

Una aurelha

Etimologia

Del latin aurĭcŭla, forma diminutiva d'auris.

Prononciacion

/awˈɾeʎo/, /awˈɾeʎo/

França (Bearn) : escotar « aurelha »

Sillabas

au | re | lha (3)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
aurelha	aurelhas
[awˈɾeʎo]	[awˈɾeʎos]

aurelha femenin

1. Organ que permet d'ausir los sons, e situat de cada costat del cap .
2. (tecnica agricòla) Peça d'un araire qu'es fixada al dentalh e perlonga la relha.

Derivats

aurelhada aurelhar aurelhard aurelheta

aurelhièr aurelhièra aurelhon aurelhut

Traduccions

afrikaans: oor (af) alemand: Ohr (de) neutre anglés: ear (en) basc: belarri (eu) bielorús: вуха (be) neutre breton: skouarn (br) catalan: orella (ca) femenin corean: 귀 (ko) chèc: ucho (cs) neutre danés: øre (da) espanhòl: oreja (es) femenin esperanto: orelo (eo) finlandés: korva (fi) francés: oreille (fr) femenin (1); versoir (fr) masculin (2). islandés: eyra (is)

italian: orecchio (it) masculin japonés: 耳 (ja) ladin: orëdla (lld) femenin, urëdla (lld) femenin lituanian: ausis (lt) lorrenc roman: oroille (lorrenc) meglenoromanés: ureacl’ă (ruq), femenin, urecl’ă (ruq) femenin neerlandés: oor (nl) ongrés: fül (hu) polonés: ucho (pl) neutre portugués: orelha (pt) femenin romanés: ureche (ro) femenin sami del nòrd: beallji (se) suedés: öra (sv) ucraïnian: вухо (uk) neutre