badalh

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *batacŭlum, o del vèrb badar amb lo sufix -alh.

Prononciacion

/baˈðal/, /baˈðal/

Sillabas

ba | dalh

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
badalh	badalhs
[baˈðal]	[baˈðals]

badalh masculin

1. Fisio. Dobèrtura larga de la boca, amb una inspiracion prigonda e involontària seguida d'una expiracion brusissenta.

Sinonims

• badalhada

Parents

• badalhaire
• badalhar

Variantas dialectalas

• badau (provençal)

Traduccions

alemand: Gähnen (de) neutre anglés: yawn (en) catalan: badall (ca) masculin espanhòl: bostezo (es) masculin francés: bâillement (fr) masculin

italian: sbadiglio (it) masculin naut sorab: zywanje (hsb) neutre portugués: bocejo (pt) masculin sicilian: badagghiu (scn) masculin