badinar

Occitan

Etimologia

De badin.

Prononciacion

/baðiˈna/, /baðiˈna/

França (Bearn) : escotar « badinar »

Vèrb

badinar

1. Dire quicòm de pas seriós, per far rire.

Sinonims

• galejar
• fadejar

Variantas dialectalas

• peguejar

Traduccions

alemand: scherzen (de) anglés: to joke (en) catalan: bromejar (ca)

espanhòl: bromear (es) francés: plaisanter (fr) italian: scherzare (it)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	badinar
Gerondiu	badinant
Participi passat
	singular			plural
masculin	badinat			badinats
femenin	badinada			badinadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	badini badine	badinas	badina	badinam	badinatz	badinan
Imperfach	badinavi	badinavas	badinava	badinàvem	badinàvetz	badinavan
Preterit	badinèri	badinères	badinèt	badinèrem	badinèretz	badinèron
Futur	badinarai	badinaràs	badinarà	badinarem	badinaretz	badinaràn
Condicional	badinariái	badinariás	badinariá	badinariam	badinariatz	badinarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	badine	badines	badine	badinem	badinetz	badinen
Imperfach	badinèssi	badinèsses	badinès badinèsse	badinèssem	badinèssetz	badinèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	badina !	—	badinem !	badinatz !	—
Negatiu	—	badines pas !	—	badinem pas !	badinetz pas !	—
Nòtas