bandison

Occitan

Etimologia

De bandir.

Prononciacion

/bandiˈzu/, /bandiˈzu/, provençau /bɑ̃ⁿdiˈsũⁿ/, /bɑ̃ⁿdiˈsũⁿ/

Sillabas

ban|di|sin

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
bandison	bandisons
[bandiˈzu]	[bandiˈzus]

bandison femenin

1. Accion e efièch de bandir, d'expulsar.
2. Lançament
3. Elargiment, desliurança

Sinonims

• bandiment
• embandiment
• fòrabandiment
• faidiment
• expulsion
• exili

Traduccions

alemand: Acht (de), Exil (de), Verbannung (de) anglés: banishment (en), exile (en) basc: desterrua (eu) catalan: bandiment (ca), exili (ca)

espanhòl: destierro (es), refugio (es) francés: bannissement (fr), exil (fr) italian: esilio (it) ; bando (it) portugués: banimento (pt) ; desterro (pt)