brecar

Occitan

Etimologia

De brèca.

Prononciacion

/bɾeˈka/, /bɾeˈka/

França (Bearn) : escotar « brecar »

Vèrb

brecar

1. Damatjar per una brèca.

Sinonims

• bercar
• esbercar
• esbrelar

Variantas dialectalas

• esbrechar
• embrechar

Traduccions

anglés: to chip (en), to dent (en)

francés: ébrécher (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	brecar
Gerondiu	brecant
Participi passat
	singular			plural
masculin	brecat			brecats
femenin	brecada			brecadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	brequi breque	brecas	breca	brecam	brecatz	brecan
Imperfach	brecavi	brecavas	brecava	brecàvem	brecàvetz	brecavan
Preterit	brequèri	brequères	brequèt	brequèrem	brequèretz	brequèron
Futur	brecarai	brecaràs	brecarà	brecarem	brecaretz	brecaràn
Condicional	brecariái	brecariás	brecariá	brecariam	brecariatz	brecarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	breque	breques	breque	brequem	brequetz	brequen
Imperfach	brequèssi	brequèsses	brequès brequèsse	brequèssem	brequèssetz	brequèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	breca !	—	brequem !	brecatz !	—
Negatiu	—	breques pas !	—	brequem pas !	brequetz pas !	—
Nòtas