bugada
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Derivat del vèrb francic *bukon.
Prononciacion
/byˈɣaðo/
França (Bearn) : escotar « bugada »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| bugada | bugadas |
| [byˈɣaðo] | [byˈɣaðos] |
bugada femenin
- Accion de netejar la farda.
- Josèp comencèt lèu de s'agrolir dins sos anars e dins son vestit ... Coma un vièlh garcon fasiá sa bugada e sa cosina. Mas aviá pas lo gost de petaçar ni de padenejar. «Las domaisèlas» (Joan Bodon).
- Lo linge netejat.
- Demandavan se i aviá pas de botons de tornar cóser, de pòchas de petaçar o de biaudas de sarcir, e mai tanben de farda per lavar qu'amb aquel polit temps la bugada seriá lèu seca. «La quimèra» Joan Bodon
Sinonims
Variantas dialectalas
Derivats
- abugadar (lengadocian)
- bugadaira (lengadocian)
- bugadar (lengadocian, provençau)
- bugadariá (lengadocian)
- bugaderia (gascon), (provençau)
- bugadèr (gascon)
- bugadièr (lengadocian)
- bugadier (provençau)
- bugadièra (lengadocian)
- bugadon (provençau), (vivaroalpenc)
- bugador (lengadocian, provençau)
- embugadar (provençal)
Provèrbi
Traduccions
|
Forma de vèrb
bugada femenin
- tresena persona del singular del present de l'indicatiu de bugadar
- segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de bugadar
Catalan
Etimologia
Derivat del vèrb francic *bukon.
Prononciacion
/buˈɣaðə/ (oriental), /buˈɣaða/ (occidental)
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| bugada | bugades |
| [buˈɣaðə] | [buˈɣaðəs] |
bugada femenin