còl

Occitan

Etimologia

Del latin cŏllum.

Prononciacion

/kɔl/, /kɔl/

Lengadocian : escotar « còl »

Sillabas

còl

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
còl	còls
[kɔl]	[kɔls]

còl masculin

1. Anat. Partida superiora e estrecha del còs que religa lo cap al torax.
2. Geog. Passatge mens enauçat per passar d'un pendís d'una montanha l'autre, tanben sonat pas o pòrt.

Variantas dialectalas

• còth (gascon)
• còu (provençal), (lemosin)

Traduccions

alemand: Hals (de) masculin (1) anglés: neck (en) (1) bielorús: шыя (be) femenin (1) catalan: coll (ca) masculin chèc: krk (cs), šíje (cs) (1) danés: hals (da) (1) espanhòl: cuello (es) masculin esperanto: kolo (eo) finlandés: kaula (fi) (1) francés: cou (fr) masculin (1), col (fr) masculin (2) francoprovençau/arpitan: col (frp) (1)

italian: collo (it) masculin neerlandés: hals (nl) ongrés: nyak (hu) polonés: szyja (pl) femenin portugués: pescoço (pt) masculin romanés: gât (ro) rus: шея (ru) femenin sicilian: coddu (scn) masculin tuscarora: uháʔθeh (tus) (1) ucraïnian: шия (uk) femenin (1)