canhòt

Occitan

Etimologia

Derivat de can, canh amb lo sufix diminutiu -òt.

Prononciacion

/kaˈɲɔt/, /kaˈɲɔt/

França (Bearn) : escotar « canhòt »

Sillabas

ca | nhòt

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
canhòt	canhòts
[kaˈɲɔt]	[kaˈɲɔts]

canhòt masculin (gascon) (lengadocian)

1. Pichon del gos, força jove.

Sinonims

• cadèl (lengadocian)
• canhon (gascon) (lengadocian)

Variantas dialectalas

caderet (gascon) cadeu (vivaroalpin) cadèu (provençal) canhet (gascon) chadeu (lemosin)

chenòt (lemosin) chichon (lemosin) chinon (lemosin) vivaroalpin) chiron (lemosin) gosset (lengadocian)

Traduccions

alemand: anglés: puppy (en), whelp (en) aromanés: cãtsãlu (rup) masculin, cãtsãlushu (rup) masculin asturian: cachorru (ast) masculin basc: txakurkume (eu) catalan: cadell (ca) espanhòl: cachorro (es) masculin, perrito (es) masculin finlandés: francés: chiot (fr) masculin

indonesian: italian: cucciolo (it), cagnetto (it), cagnolino (it) [1] polonés: romanés: cățel (ro) masculin, cățeluș (ro) masculin sicilian: guzzu (scn) suedés: ucraïnian: