can

Occitan

Etimologia

Deu latin canis.

Prononciacion

• /ˈkɔ/, /ˈkɔ/ (lengadocian)
• /ˈka/, /ˈka/ (gascon)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
can	cans
[ka]	[kas]

Un can d'aulhèr deus Pirenèus

can masculin, (femenin canha)

1. Zool. Mamifèr de l'òrdi deus carnivòrs e de la familha deus Canids (Canidae), (canis lupus familiaris).

Variantas dialectalas

• canh

Sinonims

• gos
• chin

Derivats

• canalha
• canhòt
• canhàs
• canhotar
• canicula
• canid
• canilha
• canin

Traduccions

alemand: Hund (de) masculin angami: tefü (njm) anglés: dog (en), hound (en) asturian: perru (ast) basc: txakur (eu) breton: ki (br) catalan: gos (ca) masculin, ca (ca) masculin chèc: pes (cs) comanche: sariiʔ (com) danés: hund (da) espanhòl: perro (es) masculin esperanto: hundo (eo) finlandés: koira (fi) francés: chien (fr) masculin grèc: σκύλος (el) (skýlos) italian: cane (it) masculin leton: suns (lv)

mangghuer: nughuai (mangghuer) monguòr: nohui (mjg) naut sorab: pos (hsb) masculin ndonga: ombwa (ng) neerlandés: hond (nl) oneida: é·lhal (one) ongrés: kutya (hu) polonés: pies (pl) portugués: cão (pt) masculin romanés: câine (ro) masculin sema: atsü (nsm) shoshone: dialècte de l'oèst de Duck Valley: satee (shh), dialècte de Fort Hall: sadeeʼ (shh) suedés: hund (sv) turc: köpek (tr) ucraïnian: собака (uk) femenin

Anglés

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

/kæn/, /kæn/

Reiaume Unit (Londres) : escotar « can »

Reiaume Unit (Southern England) : escotar « can »

Estats Units d'America (Califòrnia) : escotar « can »

Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « can »

Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « can »

Sud-Africa : escotar « can »

Vèrb

can

1. Poder.

Sinonims

• be able to

Nom comun

can

1. Botelheta, caneta.

Catalan

Prononciacion

/ˈkan/, /ˈkan/

Article definit

can masculin, femenin: ca na

1. Contraccion de l'expression casa d’en (ostal del) utlizat coma un article personal.
   • Aquell casalot és can Ramon.