cadèl

Un cadèl pichonèl

Occitan

Etimologia

Del latin catellus.

Prononciacion

/kaˈðɛl/, /kaˈðɛl/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « cadèl »

Sillabas

ca | dèl (2)

Nom comun

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	cadèl	cadèls
	[kaˈðɛl]	[kaˈðɛls]
Femenin	cadèla	cadèlas
	[kaˈðɛlo]	[kaˈðɛlos]

cadèl masculin

1. Pichon del can.
2. fig. Jove, dròlle.
3. Pichons d'autres animals (gat, lèbre, vaca...).
4. Bot. Inflorescéncia d'arbres.

Variantas dialectalas

• cadèu (provençal)
• chadeu (lemosin)
• canhet (gascon)
• canhòt
• canhon (gascon)
• chinon (vivaroaupenc)
• chiron (lemosin)
• gosset

Derivats

cadèla cadelada cadelar cadelard

cadelàs, -assa cadelet cadelon cadelièra

Traduccions

alemand: Welpe (de) masculin anglés: puppy (en), whelp (en) aromanés: cãtsãlu (rup) masculin asturian: cachorru (ast) basc: txakurkume (eu) catalan: cadell (ca)

espanhòl: cachorro (es), perrito (es) francés: chiot (fr) masculin italian: cucciolo (it); cagnetto (it), cagnolino (it) romanés: cățel (ro) masculin sicilian: guzzu (scn)