canonge
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del latin canonĭcus.
Prononciacion
/kaˈnund͡ʒe/, /kaˈnunʒe/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| canonge | canonges |
| [kaˈnund͡ʒe] | [kaˈnund͡ʒes] |
canonge masculin
- Eclesiastic membre d'un capítol, catedrala o collegiada .