Vejatz lo contengut

canon

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin canon

Prononciacion

/ka'nu/ França (Bearn) : escotar « canon »

Sillabas

ca|non

Nom comun 1

canon masculin

Declinason
Singular Plural
canon canons
[ka'nu] [ka'nus]
  1. Canèl de canavera talhat entre dos noses, tudèl en general, tub.
  2. Canèla d’una barrica.
  3. Galet d’un vase.
  4. (roegue) Litre de vin.
  5. calamèl de rastolh.
  6. Jova pluma de l’ala d’un aucelon.
  7. Tub de pòrtapluma.
  8. Tripa que servís d’envelopa a las salsissas.
  9. Gròs plec d’un vestit, d’una còfa.
  10. (textil) Ròtle de lin o d’estopa cardada.
  11. (militar) Pièça d'artilhariá en forme de tub, e utilizada per lançar de projectils, bolets, obús, etc.
  12. (arma) Partida d’una arma de fuòc portativa en forma de tub que, dins las armas ancianas s'i plaçava la polvera e lo projectil, e ara en que s'engatja la cartocha.
  13. (tecnica) Dispositiu permetent de projectar diferentas matèrias
    • Canon de nèu.

Derivats

Traduccions

Arma

Nom comun 2

canon masculin

Declinason
Singular Plural
canon canons
[ka'nu] [ka'nus]
  1. règla, tipe, modèl.
    • lo canon de la beutat.
  2. (art) Ensemble de las règlas establissent un tipe de beutat umana podent servir de modèl ideal pels artistas.
    • los canons academics.
  3. (religion) Tèxte que precisa una doctrina religiosa.
  4. (teologia) Ensemble de las règlas toucant la disciplina e la practica religiosa.
  5. (Teologia) Lista dels libres biblics admeses per las Glèisas coma tenent una valor normativa per la fe. O tanben los libres reconeguts coma inspirats.
  6. (musica) Règla permetent de daterminar los intervals dels sons musicals en vigor pels Grècs pitagoricians.
  7. Començament d’un canon. (9)
    (musica) Forma musicala caracterizada per una polifonia a l'entorn d’un meteis tèma podent se superpausar tot en essent decalat dins lo temps.

Derivats

Traduccions

Nòrma

Adjectiu

canon

  1. Canonic, dins: « drech canon »

Anglés

Etimologia

Del francés ancian canon

Prononciacion

/ˈkænən/

Sillabas

ca|non

Nom comun

canon masculin

Declinason
Singular Plural
canon canons
[ˈkænən] [ˈkænənz]
  1. Canon, règla.
  2. (musica) Canon.
  3. (cristianisme) Canonge

Espanhòl

Etimologia

Del latin canon

Prononciacion

/ˈkanon/

Sillabas

ca|non

Nom comun

canon masculin

Declinason
Singular Plural
canon cánones
  1. Canon, règla.
  2. (musica) Canon.
  3. Redevença

Francés

Etimologia

Del latin canon

Prononciacion

França (Mülhausen) : escotar « canon »

Prononciacion

/kanɔ̃/

Sillabas

ca|non

Nom comun 1

canon masculin

Declinason
Singular Plural
canon canons
[kanɔ̃]
  1. Tub cròs
  2. (militar) Canon
  3. (arma) Canon
  4. (tecnica) Canon

Nom comun 2

canon masculin

Declinason
Singular Plural
canon canons
[kanɔ̃]
  1. Canon, règla.
  2. (musica) Canon.

Nom comun 3

canon masculin

Declinason
Singular Plural
canon canons
[kanɔ̃]
  1. (popular) Veire de vin.

Adjectiu 1

canon masculin o femenin (Plural: canons)

  1. (popular) Polit.

Adjectiu 2

canon masculin o femenin (Plural: canons)

  1. Canonic.