chaçar

Occitan

Etimologia

Del latin captiare.

Prononciacion

/t͡saˈsa/, /t͡saˈsa/

Sillabas

cha | çar (2)

Vèrb

chaçar (lemosin)

1. Persegre d'animaus o de las personas, subretot per los los 'trapar e los tuar.
2. fig. Charchar.
3. fig. Fotre defòra.

Derivats

• chaça
• chaçador

Variantas dialectalas

• caçar

Traduccions

alemand: jagen (de) armèni: որսալ (hy) anglés: to hunt (en), to chase (en) catalan: caçar (ca) chèc: lovit (cs) espanhòl: cazar (es) esperanto: ĉasi (eo) francés: chasser (fr)

islandés: veiða (is) italian: cacciare (it) ongrés: vadászik (hu) polonés: polować (pl) romanés: a vâna (ro) sicilian: cacciari (scn) ucraïnian: полювати (uk)

Conjugason

Lemosin

Infinitiu	chaçar
Gerondiu	chaçant
Participi passat
	singular			plural
masculin	chaçat			chaçats
femenin	chaçada			chaçadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	chaçe	chaças	chaça	chaçam	chaçatz	chaçan chaçen
Imperfach	chaçava	chaçavas chaçaves	chaçava	chaçavam chaçavem	chaçavatz chaçavetz	chaçavan chaçaven
Preterit	chaçei	chaçeras chaçeres	chaçet	chaçeram chaçerem	chaçeratz chaçeretz	chaçeren
Futur	chaçarai	chaçaras	chaçará	chaçarem	chaçaretz	chaçaran
Condicional	chaçariá	chaçarias	chaçariá	chaçariam	chaçariatz	chaçarian
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	chaçe	chaçes	chaçe	chaçem	chaçetz	chaçen
Imperfach	chaçessa	chaçessas	chaçessa	chaçessam chaçessem	chaçessatz	chaçessan chaçessen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Afirmatiu	—	chaça !	—	chaçam !	chaçatz !	—
Negatiu	—	chaças pas !	—	chaçam pas !	chaçatz pas !	—
Nòtas