caçar
 Veire tanben : cassar, casar |
Occitan
Etimologia
Del latin captiare.
Prononciacion
/kaˈsa/
França (Bearn) : escotar « caçar »
Sillabas
ca | çar (2)
Vèrb
caçar
- Perseguir d'animals o de personas (subretot per los tuar e los agantar).
- Fig. Cercar.
- Fig. Escampar, fotre defòra.
Derivats
Variantas dialectalas
- chaçar (lemosin)
Traduccions
Conjugason
Lengadocian
| Infinitiu | caçar | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Gerondiu | caçant | |||||
| Participi passat | ||||||
| singular | plural | |||||
| masculin | caçat | caçats | ||||
| femenin | caçada | caçadas | ||||
| Mòde indicatiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Present | caci cace[N 1] |
caças | caça | caçam | caçatz | caçan |
| Imperfach | caçavi | caçavas | caçava | caçàvem | caçàvetz | caçavan |
| Preterit | cacèri | cacères | cacèt | cacèrem | cacèretz | cacèron |
| Futur | caçarai | caçaràs | caçarà | caçarem | caçaretz | caçaràn |
| Condicional | caçariái | caçariás | caçariá | caçariam | caçariatz | caçarián |
| Mòde subjonctiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Present | cace | caces | cace | cacem | cacetz | cacen |
| Imperfach | cacèssi | cacèsses | cacès cacèsse |
cacèssem | cacèssetz | cacèsson |
| Mòde imperatiu | ||||||
| nombre | singular | plural | ||||
| persona | primièra | segonda | tresena | primièra | segonda | tresena |
| ieu | tu | el ela |
nosautres nosautras |
vosautres vosautras |
eles elas | |
| Afirmatiu | — | caça ! | — | cacem ! | caçatz ! | — |
| Negatiu | — | caces pas ! | — | cacem pas ! | cacetz pas ! | — |
| Nòtas | ||||||
| ||||||
Catalan
Etimologia
Del latin captiare.
Prononciacion
/kəˈsa/ (oriental), /kaˈsa/ (nòrd-occidental), /kaˈsaɾ/ (valencian)
Vèrb
caçar