coïncidéncia
Occitan
Etimologia
- Manlèu al latin medieval coincidentia, de coincidere « caire en meteis temps ».
Prononciacion
/kuinsiˈðensjo̞/, Provençau /kuĩⁿsiˈdẽⁿsjo̞/ França (Bearn) : escotar « coïncidéncia »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| coïncidéncia | coïncidéncias |
| [kuinsiˈðensjo̞] | [kuinsiˈðensjo̞s] |
coïncidéncia
- (geometria) Estat de doas figuras geometricas que s’ajustan l’una sus l’autra.
- (figurat) Estat de las causas qu'arriban en meteis temps.
- Còp d'astre
Sinonims
- superposicion (1)
- endevenença (2)
- azard (3)