cobesença

Occitan

Etimologia

Derivat de cobés amb lo sufix -ença.

Prononciacion

/kuβeˈzenso/, /kuβeˈzenso/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
cobesença	cobesenças
[kuβeˈzenso]	[kuβeˈzensos]

cobesença femenin

1. Desir viu de possedir.

Sinonims

• aviditat
• cobesiá

Parents

• cobés
• cobejar
• cobesejar

Traduccions

alemand: Gier (de) femenin anglés: avidity (en) catalan: cobejança (ca) femenin

francés: avidité (fr) femenin italian: avidità (it) femenin