cobesejar

Occitan

Etimologia

D'un forma aparentada al latin cupere « desirar ».

Prononciacion

/kuβezeˈd͡ʒa/, /kuβezeˈd͡ʒa/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « cobesejar »

Sillabas

co | be | se | jar (4)

Vèrb

cobesejar

1. Èsser gelós de çò que possedís qualqu'un.
2. Desirar fortament la possession d'autrú.

Sinonims

• envejar

Variantas dialectalas

• cobedejar (gascon)

Traduccions

alemand: beneiden (de) anglés: to envy (en) catalan: envejar (ca)

espanhòl: envidiar (es) francés: jalouser (fr), envier (fr), convoiter (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	cobesejar
Gerondiu	cobesejant
Participi passat
	singular			plural
masculin	cobesejat			cobesejats
femenin	cobesejada			cobesejadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	cobesegi cobesege	cobesejas	cobeseja	cobesejam	cobesejatz	cobesejan
Imperfach	cobesejavi	cobesejavas	cobesejava	cobesejàvem	cobesejàvetz	cobesejavan
Preterit	cobesegèri	cobesegères	cobesegèt	cobesegèrem	cobesegèretz	cobesegèron
Futur	cobesejarai	cobesejaràs	cobesejarà	cobesejarem	cobesejaretz	cobesejaràn
Condicional	cobesejariái	cobesejariás	cobesejariá	cobesejariam	cobesejariatz	cobesejarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	cobesege	cobeseges	cobesege	cobesegem	cobesegetz	cobesegen
Imperfach	cobesegèssi	cobesegèsses	cobesegès cobesegèsse	cobesegèssem	cobesegèssetz	cobesegèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	cobeseja !	—	cobesegem !	cobesejatz !	—
Negatiu	—	cobeseges pas !	—	cobesegem pas !	cobesegetz pas !	—
Nòtas