conciliable
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- De conciliar
Prononciacion
- lengadocian, gascon /konsiˈljaβle/, /konsiˈljaple/
- Provençau /kõⁿsiˈljable/
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | conciliable | conciliables |
| [konsiˈljaβle] | [konsiˈljaβles] | |
| Femenin | conciliabla | conciliablas |
| [konsiˈljaβlo̞] | [konsiˈljaβlo̞s] | |
conciliable
- Que pòt èsser conciliat.
Parents
Antonims
Traduccions
|
Catalan
Etimologia
- De conciliar
Prononciacion
Adjectiu
conciliable masculin o femenin, (Plural: conciliables)
Espanhòl
Etimologia
- De conciliar
Prononciacion
/konθiˈljaβle]/
Adjectiu
conciliable masculin o femenin, (Plural: conciliables)
Francés
Etimologia
- De conciliar
Prononciacion
/kɔ̃siljabl/
- França (Somain) : escotar « conciliable »
Adjectiu
conciliable masculin o femenin, (Plural: conciliables)