conciliar

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin conciliare « reünir, far venir benvolent, conciliar ».

Prononciacion

[kunsiˈlja], provençau [kũⁿsiˈlja] França (Bearn) : escotar « conciliar »

Open book 01.svgVèrb

conciliar

  1. Acordar ensemble de personas divisadas d’opinion, d’interés.
    • L'arbitre s'efòrça de conciliar las partidas.
  2. Ligar de biais coerent de causas que son ou semblan èsser contràrias.
    • Aquel escrivan sap sempre conciliar la grandor dels images amb la simplicitat de l’expression.
  3. Dispausar favorablament, ganhar.
    • Se conciliar l’amistat de las gents.

Derivats

Reviradas

Open book 01.svgAdjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin conciliar conciliars
[kunsiˈlja] [kunsiˈljas]
Femenin conciliara conciliaras
[kunsiˈljaɾo̞] [kunsiˈljaɾo̞s]

conciliar

  1. Que ten un rapòrt amb un concili.
  2. Que sortís o participa a un concili.

Reviradas

Anglés English language.svg

Etimologia

Del latin conciliare « reünir, far venir benvolent, conciliar ».

Prononciacion

[kənˈsɪlɪə]

Open book 01.svgAdjectiu

conciliar

  1. conciliar (oc)

Catalan Flag of Catalonia.svg

Etimologia

Del latin conciliare « reünir, far venir benvolent, conciliar ».

Prononciacion

Oriental: central [kunsiɫiˈa], balear [konsiɫiˈa], [kunsiɫiˈa]
Occidental: nord-occidental [konsiɫiˈa], valencian [konsiɫiˈaɾ]

Open book 01.svgVèrb

conciliar

  1. conciliar (oc)

Open book 01.svgAdjectiu

conciliar masculin o femenin (Plural: conciliars)

  1. conciliar (oc)

Espanhòl Lang-es.gif

Etimologia

Del latin conciliare « reünir, far venir benvolent, conciliar ».

Prononciacion

escotar « conciliar »

Prononciacion

[konsiˈljaɾ], [konθiˈljaɾ]

Open book 01.svgVèrb

conciliar

  1. conciliar (oc)

Open book 01.svgAdjectiu

conciliar masculin o femenin (Plural: conciliares)

  1. conciliar (oc)

Portugués Flag of Portuguese language (PT-BR).svg

Etimologia

Del latin conciliare « reünir, far venir benvolent, conciliar ».

Prononciacion

[kõsiˈljaɾ], [kõsiliˈaɾ]

Open book 01.svgVèrb

conciliar

  1. conciliar (oc)

Open book 01.svgAdjectiu

conciliar masculin o femenin (Plural: conciliares)

  1. conciliar (oc)