condemnacion

Occitan

Etimologia

Del latin condemnatio « senténcia, pèna »

Prononciacion

/kondennaˈsju/, /kondennaˈsju/ França (Bearn) : escotar « condemnacion »

Sillabas

• con|dem|na|cion

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
condemnacion	condemnacions
[kondennaˈsju]	[kondennaˈsjus]

condemnacion

1. Accion de condemnar ; jutjament que condemna, o per que se condemna.
2. (figurat) Per significar que qualqu’un o quicòm es digne de blaime.
   • La condemnacion dels abuses.
3. La quita causa que se condamnèt, coma una soma d’argent, de domatges e interèsses.
   • Pagar lo montant de las condemnacions.

Variantas dialectalas

• condamnacion

Traduccions

alemand: Verurteilung (de), Strafzumessung (de) anglés: condemnation (en) basc: gaitzespen (eu) catalan: condemnació (ca), condemna (ca)

espanhòl: condenación (es) francés: condamnation (fr) italian: condanna (it) portugués: condenação (pt)