blaime

Occitan

Etimologia

Veire (nom2) blaimar .

Prononciacion

/blaj'me/, /blaj'me/ França (Bearn) : escotar « blaime »

Sillabas

blai|me

Adjectiu

Declinason
Singular	Plural
blaime	blaimes
[blaj'me]	[blaj'mes]

blaime masculin

1. Opinion desfavorabla que s'exprimís al respècte de qualqu’un o de quicòm.
   • Una accion riscan lo blaime.

Sinonims

• remocada
• desaprobacion
• semonsa
• repròchi
• avertiment

Derivats

• blaimar
• blaimable
• blaimaire
• blaimason
• blaimós

Traduccions

alemand: Schuld (de) anglés: blame (en) basc: errua (eu) catalan: culpa (ca)

espanhòl: culpa (es), censura (es) francés: blâme (fr) italian: biasimo (it) portugués: culpa (pt), censura (pt)