Occitan

Etimologia

Del latin corōna.

Prononciacion

lengadocian, gascon /kuˈɾuno̞/

provençau /kuˈʀunə/

Bearn : escotar « corona »

Sillabas

co | ro | na (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : provençau
Singular	Plural
corona	coronas
[kuˈʀunə]

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
corona	coronas
[kuˈɾuno]	[kuˈɾunos]

corona femenin

Ornament de fòrma circulara fach de brancas, d’èrbas, o de flors qu'es emplegat per cénher lo cap, coma marca d’onor, o en signe de jòia, o coma une simple ornament.
- Jos sa cabeladura de suèja satinada e sa corona de flors mirgalhadas, sos uèlhs son curiosament clars. «Fotuda planeta !», (Sèrgi Viaule), 2014
(per extension) Cercle de flors qu’òm plaça sus un ataüt, sus una tomba.
(joielariá) Ornament de cap que los emperaires, reis, princes o senhors pòrtan per marcar lor dignitat, o qu'es representada dins los escuts, etc.
- La Femna mantelada de solelh, amb la luna jols pès e sus son cap una corona de dotze estelas. Verge e prens que unís en ela las doas glòrias de la femna. «La quimèra», (Joan Bodon), 1974
(sens figurat) Poténcia reiala.
(sens figurat) Monarquia; Estat governat per un sobeiran.
- Enric IV aviá trantalhat per reünir sos domenis pròpris a la corona de França. «Los crocants de Roergue», (Ferran Delèris), 2000
(per analogia) Quicòm de forma circulara.
- Agenolhat, tant que dura l'ofici,
Sempre junant, se confesant, pregant,

Lo cap razat en fòrma de corona,

La nèit e l'jorn, lo Monge de Gellona

Trabalha à devenir un Sant !
«Lo Romancero Occitan», (Prosper Estieu), 1912
(botanica) Ramada de l’arbre.
(anatomia) Partida de la dent qu'es fòra de la gengiva.
1. (dentisteria) Dent artificiala.
(astronomia) Mena de ròda luminósa a l'entorn d'un astre.
(per metonimia) Moneda en usatge dins unes païses.
- Sabiam ben que per tornar nos caldriá tornar per Suècia, Danemarc e Alemanha. Atanben, aviam recaptat dins d'envolopas especificas marcs, coronas danesas e coronas suedesas. «Passejada en Escandinavia», (Sèrgi Viaule), 2011
(geometria) Surfàcia plana delimitada per dos cercles concentrics.