corona

Occitan

Etimologia

Del latin corōna.

Prononciacion

/kuˈɾuno/, /kuˈɾuno/

França (Bearn) : escotar « corona »

Sillabas

co | ro | na (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
corona	coronas
[kuˈɾuno]	[kuˈɾunos]

Una corona de flors

Corona d'Enric IV

Una corona dentària

La corona de l'astre solar

Una corona en geometeria ( susfàcia en verd)

corona femenin

1. Ornament de forma circulara fach de brancas, d’èrbas, o de flors qu'es emplegat per cénher lo cap, coma marca d’onor, o en signe de jòia, o coma une simple ornament.
2. (Per extension) Cercle de flors qu’òm plaça sus un ataüt, sus una tomba.
3. (Joielariá) Ornament de cap que los emperaires, reis, princes o senhors pòrtan per marcar lor dignitat, o qu'es representada dins los escuts, ...
4. (Sens figurat) Poténcia reiala.
5. (Sens figurat) Monarquia; Estat governat per un sobeiran.
6. (Per analogia) Causa qu'a una forma circulara.
7. (Botanica) Ramada de l’arbre.
8. (Anatomie) Partida de la dent qu'es fòra de la gengiva.
   1. (Dentisteria) Dent artificiala.
9. (Astronomia) Mena de ròda luminósa a l'entorn d'un astre.
10. (Per metoninia) Moneda en usatge dins unes païses.
11. (Geometria) Surfàcia plana delimitada per dos cercles concentrics.

Variantas dialectalas

• coroa (gascon)

Derivats

• coronament
• coronar
  • coronadís
  • coronadura
  • coronaire
  • coronat
  • descoronar
• coronari
  • coronariti
  • coronarografia
  • coronarograf
  • coronaropatia

Sinonims

forma

• aureòla
• anèl / anèu
• cercle
• varam (gascon)

Vocabulari aparentat

jòia

• diadèma
• tiara

Locucions derivadas

• corona comtala
• corona de l’Avent
• corona de laurièr
• corona de pan
• corona dels reis
• corona imperiala
• corona mortuària
• corona protetica
• corona reiala
• ensèrt en corona
• joièls de la corona
• sens flor ni corona
• tripla corona

Traduccions

Corona dels monarcas
alemand: Krone (de) femenin anglés: crown (en) catalan: corona (ca) masculin chèc: koruna (cs) espanhòl: corona (es) masculin esperanto: krono (eo) francés: couronne (fr) femenin grèc: κορώνα (el)	italian: corona (it) femenin neerlandés: kroon (nl) ongrés: korona (hu) polonés: korona (pl) portugués: coroa (pt) femenin suedés: krona (sv) comun ucraïnian: корона (uk)

Forma de vèrb

corona

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de coronar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de coronar

Catalan

Etimologia

Del latin corōna.

Prononciacion

Oriental: central /kuˈɾonə/, /kuˈɾonə/, balear /koˈɾonə/, /koˈɾonə/, /kuˈɾonə/, /kuˈɾonə/

Occidental: /koˈɾona/, /koˈɾona/

Sillabas

co | ro | na (3)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
corona	corones

1. corona ^(oc)

Forma de vèrb

corona

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de coronar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de coronar

Espanhòl

Etimologia

Del latin corōna.

Prononciacion

/koˈɾona/, /koˈɾona/

Sillabas

co | ro | na (3)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
corona	coronas

1. corona ^(oc)

Forma de vèrb

corona

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de coronar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de coronar

Italian

Etimologia

Del latin corōna.

Prononciacion

[?]

Sillabas

co | ro | na (3)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
corona	corone

1. corona ^(oc)

Forma de vèrb

corona

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de coronare
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de coronare