credule

Occitan

Etimologia

Del latin credulus.

Prononciacion

/kɾeˈðyle/, /kɾeˈðyle/, provençau /kʀeˈdyle/, /kʀeˈdyle/ França (Bearn) : escotar « credule »

Sillabas

cre|du|le

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	credule	credules
	[kɾeˈðyle]	[kɾeˈðyles]
Femenin	credula	credulas
	[kɾeˈðylo̞]	[kɾeˈðylo̞s]

credule

1. Que crei tròp aisidament, tròp rapidament çò que se ditz

Variantas dialectalas

• credul

Parents

• credulitat

Antonims

• desfiant / desfisant
• sospechós
• incredule
• malfisant / maufisant / mauhisant
• sceptic
• sospechós

Sinonims

• creserèl / creserèu
• ninòi

Traduccions

alemand: leichtgläubig (de), gutgläubig (de) anglés: gullible (en), credulous (en) basc: sinesurazko (eu) catalan: crèdul (ca)

espanhòl: crédulo (es) francés: crédule (fr) italian: credulo (it) portugués: crédulo (pt)

Italian

Prononciacion

[?]

Forma d'adjectiu

credule

1. Masculin plural de credulo