incredule

Occitan

Etimologia

Del latin incredulus.

Prononciacion

lengadocian, gascon /iŋkɾeˈðyle/, /iŋkɾeˈðyle/

provençau /ĩⁿkʀeˈdyle/, /ĩⁿkʀeˈdyle/

escotar « incredule »

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	incredule	incredules
	[iŋkɾeˈðyle]	[iŋkɾeˈðyles]
Femenin	incredula	incredulas
	[iŋkɾeˈðylo̞]	[iŋkɾeˈðylo̞s]

incredule

1. Que crei pas aisidament, qu'es penós de persuadir o de convéncer.
2. (religion) Que crei pas e que vòl pas creire als mistèris de la fe.

Variantas dialectalas

• incredul

Antonims

• credule

Derivats

• incredulitat

Sinonims

• sceptic

Traduccions

alemand: ungläubig (en) anglés: incredulous (en), non-believing (en) (religion) basc: catalan: incrèdul (ca)

espanhòl: incrédulo (es) francés: incrédule (fr) italian: incredulo (it) portugués: incrédulo (pt)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
incredule	incredules
[iŋkɾeˈðyle]	[iŋkɾeˈðyles]

incredule masculin

1. Aquel que crei pas e que vòl pas creire als mistèris de la fe.

Variantas dialectalas

• incredul

Antonims

• credule

Derivats

• incredulitat

Sinonims

• sceptic

Traduccions

alemand: Ungläubige (en) anglés: non-believer (en), unbeliever (en) basc: catalan: incrèdul (ca)

espanhòl: incrédulo (es) francés: incrédule (fr) italian: incredulo (it) portugués: incrédulo (pt)

Italian

Prononciacion

/inˈkrɛdule/, /inˈkrɛdule/

Forma d'adjectiu

incredule

1. femenin plural de credulo.

Forma de nom comun

incredule masculin

1. plural de credula.