crucific

Un crucific lemosin del sègle XIII

Occitan

Etimologia

Del latin crucifīxum.

Prononciacion

/kɾysiˈfik/, /kɾysiˈfik/

Sillabas

cru | ci | fic (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
crucific	crucifics
[kɾysiˈfik]	[kɾysiˈfits]

crucific masculin

1. Crotz de fusta qu'èra emplegada pels romans per castigar los presonièrs e far veire lor suplici a la populacion.
2. Rel. Representacion d'aquela crotz amb l'imatge de Jèsus Crist, qu'es emplegada pels crestians.

Derivats

• crucificar
• crucifixion

Traduccions

alemand: Kruzifix (de) masculin anglés: crucifix (en) catalan: crucifix (ca) masculin espanhòl: crucifijo (es) masculin esperanto: krucifikso (eo) francés: crucifix (fr) masculin

italian: crocifisso (it) masculin neerlandés: kruisbeeld (nl) polonés: krucyfiks (pl) portugués: crucifixo (pt) masculin sard: grughefissu (sc) masculin, rughevissu (sc) masculin